Mui Studio & Thai fandub

เว็บบอร์ดรวบรวมผลงานของทีมพากย์ หมุยสตูดิโอ และเชิญชวนเหล่าผู้ล่าความฝัน ต้องการฝึกฝนการพากย์ หรือ ต้องการทำเป็นงานอดิเรก หรือ เพื่อความสนุกก็ตาม มาโพสงานโชว์ความสามารถกันได้ที่นี่ ยินดีต้อนรับทุกคนที่ชื่นชอบการพากย์หรือทุกคนทีแวะมาชมนะคร้าบ
 
บ้านบ้าน  PortalPortal  CalendarCalendar  ช่วยเหลือช่วยเหลือ  ค้นหาค้นหา  รายชื่อสมาชิกรายชื่อสมาชิก  กลุ่มผู้ใช้กลุ่มผู้ใช้  สมัครสมาชิก(Register)สมัครสมาชิก(Register)  เข้าสู่ระบบ(Log in)เข้าสู่ระบบ(Log in)  

Share | 
 

 พวงมาลัย และ ข้าวต้มมัด

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down 
ผู้ตั้งข้อความ
Admin
Admin


จำนวนข้อความ : 273
Join date : 09/01/2010
ที่อยู่ : ในใจเธอ

ตั้งหัวข้อเรื่อง: พวงมาลัย และ ข้าวต้มมัด   Sun May 02, 2010 1:57 pm


คุณคง ดีใจหากว่าเช้าวันหนึ่งจะมีดอกกุหลาบสักดอกมาวางอยู่บนโต๊ะทำงาน นั่นแสดง ว่ามีคนตาถึงมองเห็นเสน่ห์และความน่ารักในตัวคุณ แต่ฉันนี่สิ พวงมาลัยสีขาวบริสุทธิ์ที่ส่งกลิ่นหอมของดอกมะลิที่วางอยู่บน โต๊ะฉันทำเอาฉันเป็นตัวตลกของเพื่อนร่วมงานไปโดยปริยาย

คนที่เอาพวงมาลัยมาวางให้ฉันทุกเช้าเป็นวิศวกรในแผนกวางแผน ฉันไม่ รู้จักเขามากนัก แต่เพื่อนๆในแผนกฉัน พูดถึงเขาว่าเป็นคนไม่ค่อยเต็ม ออกจะขวางโลกนิดๆ ฐานะทางบ้านจัดว่าดีทีเดียว แต่ตัวเองงกชะมัด เดิมเขาขับสปอร์ตคันหรูมาทำงาน ทำเอาสาวๆในบริษัทเก็บเอาไปฝันอยากเป็นตุ๊กตาหน้ารถของเขากันหลายคน แต่อยู่ดีๆเขากลับนั่งรถเมล์มาทำงานเสียเฉยๆ ทำให้สาวๆ เหล่านั้นค่อยถอนตัวไปทีละคนสองคนจนไม่เหลือใคร

ถึงฉันจะเป็นพนักงานบัญชีและเห็นด้วยกับมาตรการประหยัดของเขาแต่ แค่ดอก กุหลาบสักดอกคงไม่ได้แพงไปกว่าพวงมาลัยสักเท่าไรละมัง

วันนี้ฉันมาทำงานเช้ากว่าปกติซึ่งทางหัวหน้าของฉันขอร้องมาสำหรับเช้าวัน จันทร์ เพื่อมารับรายงานจากฝ่ายต่างๆ และเตรียมรายงานให้เสร็จก่อนเก้าโมง เช้า ทำเอาฉันต้องรองท้องด้วยกาแฟเพียงแก้วเดียวสำหรับมื้อเช้า มื้อที่สำคัญที่ สุดของวัน แต่ก็ทำให้ฉันได้มีโอกาสเจอวิศวกรคนนั้น คนที่เอาพวงมาลัยมาวางที่โต๊ะฉันทุกเช้า

เสื้อเชิ๊ตแขนยาวสีขาวที่ถูกม้วนขึ้นไปจนเกือบถึงข้อศอกทำให้เขาดูทะมัด ทะแมงขึ้น นั่งคงเพราะต้องโหนรถเมล์มาละมัง เขาทำท่าลังเลอยู่หน่อย เมื่อพบว่าฉันมาทำงานแต่เช้า ก่อนจะเดินเข้ามาและวางพวงมาลัยบนโต๊ะฉันอย่างเงียบๆ


'ขอบคุณค่ะ หอมจัง' ฉันบอกเขาไป

'คุณชอบมัน จริงๆเหรอ' เขาถามกลับ
ฉันยิ้มให้ เขาควรจะไปตีความเอาเอง ว่าผู้หญิงหน้าตาน่ารักอย่างฉันเหมาะกับพวงมาลัยไหม

'ดีใจที่คุณ ชอบ'

อ้าว ... นี่เขาเป็นวิศวกรจริงๆหรือเปล่านะ ไม่ฉลาดเอาเสียเลย

'ทำไมวันนี้ มาแต่เช้าล่ะครับ' เขาชวนคุย

'พอ ดี พี่วรรณขอให้มาก่อนเวลาในทุกวันจันทร์น่ะค่ะ'ฉันตอบ

'ถ้างั้นคุณ คงไม่มีเวลาทานข้าวเช้า'

ฉันยกแก้วกาแฟให้เขาดูแทนคำตอบ เขาทำสีหน้าครุ่นคิด นี่คงไม่ได้กำลังคิดหรอกนะว่าฉันจะได้พลังงานจากกาแฟแก้วนี้กี่แคลอรี่ และเพียงพอกับการทำงานของฉันในช่วงเช้าหรือเปล่า

'แล้วทำไมมา เช้าจังล่ะ คะ' ฉันถามเขา

'ผมต้องต่อรถ เมล์ มาน่ะครับ ถ้ามาสายรถจะติด'

'แล้วรถคัน เดิมไปไหนแล้วคะ'

'ผมจอดไว้ที่ หอพักเพื่อนแล้วขึ้นรถเมล์ มาครับ สะดวกกว่า และได้ทำธุระด้วย' เขาบอก

ธุระอะไรของเขานะ ที่ต้องทำแต่เช้าเชียว หรือจะใส่บาตร แต่ฉันก็ไม่ได้ถามเขาไปหรอก

'หอพักเพื่อน คุณ อยู่ใกล้เหรอคะ' ฉันถามเขาเพราะอยากหาที่พักใกล้ที่ทำงานมากขึ้น สนองนโยบายรัฐ

'ต่อรถเมล์มา นี่ก็สองต่อเองครับใช้เวลาประมาณยี่สิบนาที'

'พอมีเบอร์ ติดต่อไหมคะ'

'ผมพาไปได้ ถ้าคุณสนใจ' เขาบอก

'ค่ะ' ฉันตอบ ก่อนที่เขาจะขอตัวกลับไปทำงาน


จากนั้นในทุกวันจันทร์ บนโต๊ะของฉันนอกจากจะมีพวงมาลัยดอกมะลิแล้วยังมีข้าวต้มมัดเพิ่มมาด้วยอีก หนึ่งอย่าง ข้าวต้มมัดกับกาแฟ ดูท่าเขาจะเป็นคนขวางโลกจริงๆเสียแล้วสิ

เพื่อนสาวในแผนกฉันหลายคนได้รับดอกกุหลาบ บางคนมีขนมปัง โดนัท หรือมิฉะนั้นก็เป็นปาท่องโก๋และน้ำเต้าหู้ จากหนุ่มๆที่ตา ถึงและพากันมาเกาะแกะกับสาวๆแผนกบัญชี บอกตรงๆว่าฉันก็อายอยู่ไม่น้อยกับรสนิยมของเขาแต่เพราะ บุคลิกที่เงียบขรึม ท่าทางจริงจัง และรอยยิ้มที่อ่อนโยนนั้นทำให้ฉันปฏิเสธเขาไม่ลง ไม่รู้ว่าเพราะฉันกลัวเขาจะเสียน้ำใจ หรือเพราะชอบเขาขึ้นมาแล้วกันแน่

'ช่วยเขียน แผนที่กับเบอร์ติดต่อหอพักที่ว่าให้หน่อยได้ไหม คะ' ฉันบอกเขาในวันหนึ่ง

'ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวเย็นนี้ผมพาไปดู' เขาบอก

'ขอบคุณค่ะ' ฉันตอบ และเย็นนั้น เขาพาฉันขึ้นรถเมล์จากป้ายใกล้ๆบริษัทและไปต่อรถเมล์อีกสายหนึ่งในป้ายถัดไป ก่อนจะไปถึงหอพักที่ว่าโดยใช้เวลาไม่เกินสามสิบนาที


'ใกล้จริงๆ ด้วยค่ะ' ฉันบอกเขา
จากนั้นเขาพาฉันไปดูห้องตัวอย่างก็ห้องเพื่อนเขา นั่นล่ะ ฉันตกลงใจที่จะย้ายมาอยู่ในเดือนหน้าและวางเงินมัดจำไปก่อน

'เย็นนี้คุณ รีบไปไหนหรือเปล่า' เขาถาม

'ไม่ ค่ะ' ฉันตอบ แอบคิดไปว่าเขาคงชวนทานข้าวละมัง

'ทานข้าวกับ ผมนะ' เขาชวนจริงๆ ฉันยิ้ม อยากรู้เหมือนกันว่าเขาจะพาฉันไปทานที่ไหน คนที่ชอบ ข้าวต้มมัดกับพวงมาลัยจะมีรสนิยมเรื่องอาหารยังไงนะ แต่ก็ได้ยินเสียงตัวเองตอบตกลงกับเขา

ร้านที่เขาพามาเป็นร้านอาหารบรรยากาศดี ร่มรื่นไปด้วยต้นไม้ เหมือนสวนหลังบ้านเสียมากกว่าร้านอาหาร ดูเขาจะคุ้นเคยกับเจ้าของร้านเป็นอย่างดี

'เป็น เพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเรียนแล้วครับ' เขาบอกเมื่อเห็นสายตาสงสัยของฉัน เสียงเพลงไพเราะจากวงดนตรีที่มีเครื่อง ดนตรีเพียงไม่กี่ชิ้นนั่นทำให้ฉันรู้สึกผ่อนคลาย

'ไม่รู้ว่ามี ร้านแบบนี้อยู่ด้วย' ฉันพูดกับเขา

'ผมมาที่นี่ บ่อยๆ' เขาบอก ฉันต้องแอบมองเขาด้วยความสงสัย ความจริงเขาก็ไม่ได้ถึงกับประหยัดอะไรมากมาย แต่ทำไมถึงเป็น พวงมาลัยและข้าวต้มมัดนะ ฉันแอบยิ้ม

'คุณยิ้ม ทำไม' แย่จริง เขาจับได้

ก่อนที่เขา จะเรียกเด็กหญิงที่ขายดอกกุหลาบมาและซื้อให้ฉันดอกหนึ่ง ทำเอาหัวใจฉันพองโต และนำกุหลาบดอกนั้นกลับมาทับด้วยหนังสือเล่มหนาที่หัวเตียง



วันนี้ฉันย้ายหอพักวันแรก ฉันตัดสินใจออกจากหอเช้ากว่าที่ควรจะเป็น อยากมีเวลาในการสำรวจเส้นทางก่อน แม้ว่าเขาบอกว่าจะมารับฉันและไปทำงานพร้อมกัน ฉันขึ้นรถเมล์จากป้ายใกล้ๆหอ พักและลงเพื่อต่อรถอีกสาย ที่ป้ายรถเมล์กลาง เส้นทางนั้นฉันเห็นคุณยายหลังค่อมนั่งร้อยพวงมาลัยอยู่ พวงมาลัยดอกมะลิ ขาวสะอาดตา เขาคงซื้อจากที่นี่ทุกวัน ฉันคิด ฉันเดินเข้าใกล้และพบว่า คุณยาย คนนั้นขาพิการ คุณยายเล่าว่าทุกๆเช้าจะมีเพื่อนบ้านที่มาทำงานแถวนี้พาคุณยาย และหลานมาขาย พวงมาลัยที่นี่และรอรับกลับในช่วงบ่าย

ฉันอมยิ้มกับความอ่อนโยนของเขา นี่ละมังเหตุผลที่เขาขึ้นรถเมล์ไปทำงานและซื้อพวงมาลัยให้ฉันทุกเช้า
'ขายยังไงจ๊ะ' ฉันถามคุณยาย

'พวงละ ยี่สิบบาท'

ฉันยื่นธนบัตรฉบับละร้อยให้กับคุณยาย

'เอาพวงนึง ไม่ต้องทอนจ๊ะ'

'งั้นไม่ขาย ฉันไม่ใช่ขอทาน' คุณยายบอก พร้อมกับมองหน้าฉัน ซึ่งรู้สึกว่าหน้าตัวเองชาไปในทันที

'หนูขอโทษ' ฉันพนมมือไหว้ ก่อนที่คุณยายจะยิ้มตอบ

'ไม่เป็นไร หนูทำให้ฉันนึกถึงผู้ชายอีกคน' คุณยายเล่า 'เขาทำแบบหนู แต่ให้แบงค์พัน ยายก็ดุเขาไปเหมือนกัน' คุณยายเล่าต่อ

'แล้ว เขาทำยังไงคะ' ฉันถาม

'เขาขอ โทษ และซื้อพวงมาลัยวันละพวงแทน บางทีก็ซื้อข้าวต้มมัดของหลานยายด้วย นี่ใกล้จะมาแล้ว' คุณยายบอก

'เขาบอกว่า ซื้อไปให้แฟน ฉันยังถามเขาเลยว่าสาวๆที่ไหนจะชอบ มีแต่คนแก่ ที่ชอบพวงมาลัย'คุณยายเล่า โดยไม่ได้สังเกตเลยว่าหัวคิ้วฉันแทบจะชนกันอยู่แล้ว

'แต่เขา บอกว่าแฟนเขาชอบ' คุณยายเล่าต่อ ทำเอาฉันหน้าแดงขึ้นมาทันที

ใคร บอกว่าฉันเป็นแฟนนาย....

'อ้าว คุณ ทำไมออกมาก่อนล่ะ' เสียงทุ้มๆดังขึ้นด้านหลังของฉัน ฉันแกลังทำ เป็นไม่ได้ยินไปอย่างนั้น เพราะขืนฉันหันไปตอนนี้ คงซ่อนหน้าแดงๆ นี้ไม่ได้

'คุณยาย นี่แฟนผม' เขาว่า ฉันตีต้นแขนเขาทันทีเหมือนกัน

'พวงมาลัย พวงนึงครับ' เขาบอกก่อนจะหยิบธนบัตรใบละยี่สิบให้คุณยาย ส่วนฉัน หันไปคุยกับเด็กหญิงตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆ

'ข้าวต้มมัด ขายยังไงคะ'

'มัดละห้าบาท ค่ะ' เธอบอก

'งั้นเอา ยี่สิบบาทด้วยค่ะ' ฉันบอกพร้อมกับยื่นสตางค์ให้โดยมีเขายืนยิ้มอยู่ข้างๆ

'แสดงว่าที่ ผมซื้อไป คุณทานไม่อิ่ม เพราะผมซื้อแค่สิบบาทเอง' เขาพูด

'อิ่มย่ะ' ฉันเถียง เขาทำท่าจะพูดอะไรต่อแต่ก็ไม่เถียงฉัน ก่อนที่เราจะขึ้นรถเมล์มาทำงานด้วยกัน

'พวงมาลัยของ คุณ ' เขาบอกพร้อมกับยื่นพวงมาลัยสีขาวสะอาดตานั้นให้ฉันเมื่อเดินมาส่งฉันที่โต๊ะ

'ข้าวต้มมัด ของคุณ' ฉันแบ่งข้าวต้มมัดในถุงให้เขา

'อ้าว' เขาร้อง

'ไม่ ชอบเหรอคะ' ฉันถามเขายิ้มๆ

'ยัง ไม่เคยลองทานเลยครับ อร่อยไหม' เขาตอบกลับทำเอาฉันคิ้วขมวด นี่ฉันกลายเป็นหนูลองยาให้เขาหรือนี่

'แต่ก็คง อร่อย เพราะคุณทานหมดทุกครั้ง' เขาตอบก่อนจะรับถุงข้าวต้มมัดไปจากมือ จงใจให้ปลายนิ้วสัมผัสกันนิดหนึ่ง

'กลับบ้าน พร้อมกันนะ' เขาชวน

'ค่ะ' ฉันยิ้มให้ และตอบออกไปอย่างเต็มใจ เพื่อนฉันเพิ่งบอกเมื่อวานเองว่า อย่าไปหลงเสน่ห์ พ่อพวงมาลัยกับข้าวต้มมัด เพราะจะทำให้เสียชื่อสาวๆ แผนกบัญชี ดูท่าเช้านี้ ฉันต้องหาเหตุผลดีๆไว้แก้ตัวแล้วล่ะ......


ที่มา www.j-hero.com

อ่านแล้วอมยิ้มปนซึ้งมากมาย ใครเป็นแบบผมบ้างมั้ยครับ Crying or Very sad Very Happy
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://muistudio.forumotion.net
TUNAREEHT
G Mui Studio


จำนวนข้อความ : 82
Join date : 16/01/2010
: 25

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: พวงมาลัย และ ข้าวต้มมัด   Sun May 02, 2010 2:03 pm

จีบกันแบบนี้เลยเหร๊อออ 55

ดีนะ เก็บไว้เล่าให้ลูกให้หลานฟังได้เลย สนุกดี 555

หล่อสวยทั้งพระเอกนางเอกเลยงานนี้ จิดใจดีมากฮร่ะ *-*
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว
 
พวงมาลัย และ ข้าวต้มมัด
อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน 
หน้า 1 จาก 1

Permissions in this forum:คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
Mui Studio & Thai fandub :: ทั่วไป :: คุยเรื่องทั่วไป-
ไปที่: